Kupowanie akcji w oparciu o ratingi jest o wiele prostsze i większa część akcjonariuszy kieruje się właśnie nimi przy decyzjach o zakupie lub sprzedaży swoich akcji. Jednak nie zawsze można ufać tym agencjom, ponieważ czasami zdarzają się im bardzo znaczne pomyłki, które nie powinny mieć miejsca w żadnym wypadku. Największą wpadką agencji ratingowych była chyba wycena Enronu, czyli amerykańskiego przedsiębiorstwa energetycznego. Jeszcze na cztery dni przed upadkiem tego giganta agencje wystawiały mu bardzo pozytywne ratingi AAA, czyli takie, które otrzymują inwestorzy o krystalicznej wiarygodności. Sposób oceniania być może jest przedstawiany, ale bardzo ciężko się w tym połapać, ponieważ opisany jest on w kilku tomowej książce i jedynie wybitni ekonomiści będą mieli jakieś pojęcie o co w tym wszystkim chodzi. Główny podział ratingów wyróżnia dwa główne, a mianowicie inwestycyjny, który zawiera skalę AAA, AA, A oraz BBB oraz spekulacyjny w postaci ocen BB, B, CCC, CC, a także C. Obligacje mieszczące się w przedziale inwestycyjnym mają bardzo dużą wiarygodność i zachęca się do ich zakupu, natomiast te spekulacyjne mają raczej niewielką wiarygodność i lepiej nie inwestować w nie swoich pieniędzy. Oczywiście decyzja jakie i jak kupić obligacje pozostaje inwestorowi, jednak czasem lepiej powołać się na własne źródła a propos wiarygodności przedsiębiorstw. Osobiście uważam za dziwny rating Włoch oraz Hiszpanów, który wynosi odpowiednio do A+ oraz AA-, mimo tego, że kraje te są zagrożone bankructwem i ich łączne zapotrzebowanie kredytowe na przyszły rok określa się na około 500 miliardów euro, a więc kwotę dla większości nas niewyobrażalną.

Każdy dom inwestycyjny uważa również, że rating USA jest nierzetelny, ponieważ wszystkie agencje oceniają go na AAA, mimo tego, iż dziura budżetowa tego kraju jest ogromna. Jedynie Standard & Poor’s zdecydowało się obniżyć rating na AA+, ale jego prezes po tym posunięciu zaraz podał się do dymisji, a agencja została oskarżona o błąd w obliczeniach wynoszący aż 2 biliony dolarów.

Podobne wpisy:

• Podstawowe pojęcia dotyczące giełdy papierów wartościowych
• Podział obligacji ze względu na sposób przynoszenia dochodu

Pierwszym z typów obligacji według podziału na sposób przynoszenia zysku są kuponowe. Oznacza to, że przynoszą one zyski posiadaczowi w postaci regularnie wypłacanych odsetek. Mogą być one wypłacane co rok, co pół roku czy nawet kwartalnie. Owe odsetki nazywa się płatnościami kuponowymi lub jak kto woli kuponami odsetkowymi, które każdy mądry inwestor od razu spienięży i gotówkę wpuści do dalszego obrotu. Powinno się tak dziać, ponieważ pieniądz z czasem traci na wartości, a więc odsetki w wysokości 1000zł otrzymane w styczniu 2011 roku będą miały większą wartość od odsetek w wysokości 1000zł, które będą naliczone w którymś z miesięcy 2012 roku. Następnie wyróżnia się obligacje zero kuponowe, a więc takie, które sprzedaje się z dyskontem. Najprościej mówiąc nabywca płaci określoną sumę za obligację, a emitent obiecuje ich odkup po pewnym czasie. Tutaj nie wyróżnia się płatności kuponowych, a właśnie w dniu zapadalności emitent wykupuje je po cenie nominalnej. Inwestowanie giełda wyróżnia jeszcze obligacje indeksowane, a więc takie, których wysokość oprocentowania jest uzależniona od jakichś parametrów, które mogą być zmienne. Są to obligacje, które jednak niosą ze sobą pewne ryzyko, gdyż parametry mogą się w każdym momencie zmienić na korzyść lub niekorzyść inwestora.

Obligacje najczęściej występują w formie stało dochodowej, a więc inwestor (osoba kupująca obligacje) z góry wie, ile będzie mógł na nich zarobić, a więc jaka będzie stopa kredytowa. Z taką wiedzą o wiele łatwiej jest zdecydować, które akcje kupić, ponieważ można dokonać pewnych analiz oraz ocenić, jakie ryzyko niesie się z zakupem właśnie tych obligacji.

Podobne wpisy:

• Podstawowe pojęcia dotyczące giełdy papierów wartościowych
• Na jakiej podstawie oceniana jest wiarygodność kredytowa emitentów akcji

Na giełdzie wiele przedsiębiorstw sprzedaje swoje obligacje, jednak trudno jest się w tym wszystkim połapać oraz dowiedzieć się, które akcje będą godne naszej uwagi. Wyróżnia się dwa główne typy obligacji wypuszczanych na giełdę. Pierwsze z nich to blue chipsy, a więc obligacje emitowane przez te najbardziej wiarygodne przedsiębiorstwa, a więc zarazem te największe, które na rynkach finansowych są nie od dziś oraz mają raczej nie zagrożoną pozycję. W Polsce to spółek emitujących obligacje o dumnej nazwie blue chips zalicza się firmy reprezentujące WIG-20, czyli dwudziestkę największych spółek akcyjnych notowanych na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. Na przeciwległym biegunie znajdują się junk bondsy (ang. obligacje śmieciowe) i emitowane są one przez firmy, które mają bardzo niską wiarygodność kredytową i w zasadzie są one na skraju bankructwa. Jeżeli ktoś nie wie jak zainwestować w akcje to powinien chociaż wiedzieć to, że od obligacji określonych mianem junk bonds powinien trzymać się z daleko, gdyż ryzyko straty pieniędzy jest zbyt duże, aby je wykupywać.

Jak więc widzimy świat obligacji to nie jest taka łatwa sprawa mimo tego, iż wielu specjalistów często radzi inwestować w obligacje. Oczywiście mają oni rację, ale nie może tego czynić zupełny laik, gdyż zostanie on skazany na porażkę. Warto znać nie tylko wyżej wymienione pojęcia, ale również szereg innych, które można znaleźć w Internecie. Prawda jest taka, że osoby bez tej podstawowej, najmniejszej wiedzy nie będą miały szans na jakiekolwiek zyski, chyba że przytrafi się im niewiarygodne szczęście.

Podobne wpisy:

• Na jakiej podstawie oceniana jest wiarygodność kredytowa emitentów akcji
• Podział obligacji ze względu na sposób przynoszenia dochodu